تصویر تو...
تصویر تو در نگاه من حک شده
و یاد تو در ذهنم تکیه گاه تنهایی ام شده
و تصویر چشمانت بر زورق آبی ساحل آرزوهایم نقش بسته است
اما توفان حوادث
بد گونه مرا از تو جدا کرد
به گل های که لطیف اند و معطر
به سبزه ها که دیگر تازه گی خود را از دست داده اند
به ستاره گان که همراز شب های من اند
و به نسیم آزاد پگاهیان
صبحگاهان که تو در خواب ناز خفته ای
در لابلای تسبیح خود نام تکرار می کنم
امروز هوا بس سرد و ابریست.
ابر های سیاه بس نا جوانمردانه گرمای آفتاب را پوشانیده است.
آه که در این روزهای ابری چه دلتنگ می شوم.
زمانیکه از خانه بیرون شدم و سردی آزار دهنده باد را احساس کردم به یاد شعری از اخوان ثالث شاعر
معروف ایرانی افتادم که می گوید:
هوا بس نا جوانمردانه سرد است.
سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديده ، نتواند
كه ره تاريك و لغزان است
وگر دست محبت سوي كسي يازي
به اكراه آورد دست از بغل بيرون
كه سرما سخت سوزان است
نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك
چو ديدار ايستد در پيش چشمانت
نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟
مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي
منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم
منم من ، سنگ تيپاخورده ي رنجور
منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم
حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد
تگرگي نيست ، مرگي نيست
صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را كنار جام بگذارم
چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست
حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است
حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است
سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين
درختان اسكلتهاي بلور آجين
زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است