چشمان منتظرم در انتظار توست
سرقت
در اين دنیای غم انگيز
وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي « دوستی»
كام زندگي را تلخ مي كند
ديگر – نازنين من –
چه جاي اندوه
چه جاي اگر...
چه جاي كاش...
و من
– اين حرف آخر نيست –
به ارتفاع ابديت دوستت دارم
حتي اگر به رسم پرهيز کاري هاي صوفيانه
از لذت گفتنش امتناع كنم.
اما تو رفتي
تو چرا رفتي ؟
تو رفتي و با رفتن تو همه دنياي من رفت
بخت چون كبوتر رميده از بام زنده گي من پريد
گرگ حوادث مرا دريد تنهايي ها مرا خريد
در آن تنهايي كسي سراغ مرا نگرفت
تو چرا رفتي؟
وقتي بودي آسمان من مهتابي بودي ستاره ها از من رازي بود
در نبود تو مهتاب از من فراري بود
آسمان من از ستاره ها خالي بود
برگرد منتظرم...
شب گذشته طولانی ترین شب سال بود.
این شب که به شب یلدا مشهور است پایان فصل پاییز و آغاز زمستان می
باشد.
این شب را (چله) نیز یاد می کنند.
یلدا شب می باشد که بیشتر شاعران آن را با دوری معشوقش مقایسه می کنند.
در این شب بیشتر مردم تا نا وقت ها به دعا و عبادت می پردازند و همچنان برخی از
مردم در این شب تربوز می خورند.
بــــهـانـــه آوردم کـــــه
- آبــــمــان گـــل آلــود اســت -
تــا پــیــالــه ی چــشــمــهــایــم را
خـــالــی کــنــم پــشــت ســرت
شــب کـــه آمــد
بـــــــه خــــوابــــــم بـــــرگـــــرد!
از خــدا می خواهم که شب ها... تـو را به خوابم ببینم ... تا بگویم که
بی تـــو ... خیلی خسته ام نازنینم .... تا بگویم که بی تـــــو ... در این دنیا غریبم ....
منتظر نباش . . .
بــالارفــتــن از پــلـه هــا
مــرا بــه تــو نــخــواهــد رســـانــد
وقـــتـــی پــلــه های بــرقـــی پـــايــيــن مــی رود ...
مـــن بــســـوی تـــو درجـــا مــــی مانم
