نوای پاییزی

چشمهايم را مي بندم و به دنياي با تو بودن پا مي گذارم ....

صدايت را با گوش جان مي شنوم

 صدايي که مرا به خود می خواند

به دور از دنياي گرگ و ميش جايي دور تر از دنياي بودن يا نبودن

 جايي که بودن خويش را در وجودت معني  کنم...

به عقربه رقاص زمان نگاه مي کنم که بدون توجه به من مي رقصد

 و مي رقصد......

صداي قلبم را مي شنوم که مي گويد....

صدايم کن صدايم کن.....

و من هنوز منتظرم

به جای دسته گلی که فردا بر سر قبرم می آوری

 امروز به شاخه گلی کوچک یادم کن

 به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم نثار می کنی

 امروز به تبسمی کوچک شادم کن

 به جای متن های تسلیت آمیز که فردا در روز نامه ها می نویسی

 امروز به پیامی کوچک خوشحالم کن

 که من امروز به تو احتیاج دارم نه فردا !